18 Mart 2014 Salı

Pablo Neruda - (Poema 12)

POEMA 12

Para mi corazón basta tu pecho,
para tu libertad bastan mis alas.
Desde mi boca llegará hasta el cielo
lo que estaba dormido sobre tu alma.

Es en ti la ilusión de cada día.
Llegas como el rocío a las corolas.
Socavas el horizonte con tu ausencia.
Eternamente en fuga como la ola.

He dicho que cantabas en el viento
como los pinos y como los mástiles.
Como ellos eres alta y taciturna.
Y entristeces de pronto, como un viaje.

Acogedora como un viejo camino.
Te pueblan ecos y voces nostálgicas.
Yo desperté y a veces emigran y huyen
pájaros que dormían en tu alma.

Pablo Neruda - (Veinte poemas de amor y una canción desesperada, 1924)





POEM 12

For my heart your chest is enough,
for your freedom my wings are enough.
That which slept over your soul
will reach from my mouth to the sky.

The illusion of each day is in you.
It arrives like dew on flower petals.
You undermine the horizon with your absence.
Eternally in flight like the wave.

I have said that you sing in the wind
like the pines and like the masts.
Like them you are tall and aloof.
And you sadden suddenly, like a voyage.

Welcoming like an old road.
Echoes and nostalgic voices populate you.
I awake and the birds that slept in your soul
suddenly move away and escape.

Pablo Neruda - (Twenty Love Poems and a Song of Despair, 1924)





PER IL MIO CUORE

Per il mio cuore basta il tuo petto,
per la tua libertà bastano le mie ali.
Dalla mia bocca arriverà fino in cielo
ciò che stava sopito sulla tua anima.

E' in te l'illusione di ogni giorno.
Giungi come la rugiada sulle corolle.
Scavi l'orizzonte con la tua assenza.
Eternamente in fuga come l'onda.

Ho detto che cantavi nel vento
come i pini e come gli alberi maestri delle navi.
Come quelli sei alta e taciturna.
E di colpo ti rattristi, come un viaggio.

Accogliente come una vecchia strada.
Ti popolano echi e voci nostalgiche.
Io mi sono svegliato e a volte migrano e fuggono
gli uccelli che dormivano nella tua anima.

Pablo Neruda - (Venti poesie d'amore e una canzone disperata, 1924)





POEME 14

À mon coeur suffit ta poitrine,
mes ailes pour ta liberté.
De ma bouche atteindra au ciel
tout ce qui dormait sur ton âme.

En toi l’illusion quotidienne.
Tu viens, rosée sur les corolles.
Absente et creusant l’horizon
Tu t’enfuis, éternelle vague.

je l’ai dit: tu chantais au vent
comme les pins et les mâts des navires.
Tu es haute comme eux et comme eux taciturne.
Tu t’attristes soudain, comme fait un voyage.

Accueillante, pareille à un ancien chemin.
Des échos et des voix nostalgiques te peuplent.
À mon réveil parfois émigrent et s’en vont
des oiseaux qui s’étaient endormis dans ton âme.

Pablo Neruda - (Vingt poèmes d'amour et une chanson désespérée, 1924)





YÜREĞİM İÇİN YETERLİ OLAN

Yüreğim için yeterli olan göğsünde senin,
özgürlüğün için yeterli olan kanatlarımda benim.
Ağzımdan yükselecek göğe
senin ruhunda uyuklayan.

Sende bulunmaktır her günün yanılsaması.
Çiçeklerin taçlarına çiyin gelmesi gibi geliyorsun.
Yokluğunla kazıyorsun altını ufuğun.
Dalga gibi kaçışta sürekli.

Derdim ki, şakırdın rüzgârda,
çamlar ve direkler gibi.
Benziyorsun onlara, yüksek ve sessiz.
Ve birden, bir hançer saplayışıyla, üzüyorsun birini.

Dostça koruyarak yaşlı bir yol gibi.
İçinde oturur özlemin sesleri ve yankıları.
Uyanışımda habersizce kaçar zamanlara
ruhunda duran ve uyuyan kuşlar.

Pablo Neruda

Çeviri: İsmail Haydar Aksoy

("Yirmi Aşk Şiiri ve Umutsuz Bir Şarkı"dan, 1924)


Photo by Grisha Selivanov

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder