24 Şubat 2014 Pazartesi

Pablo Neruda - (El sueño)

EL SUENO

Andando en las arenas
yo decidí dejarte.

Pisaba un barro oscuro
que temblaba,
y hundiéndome y saliendo
decidí que salieras
de mí, que me pesabas
como piedra cortante,
y elaboré tu pérdida
paso a paso:
cortarte las raíces,
soltarte sola al viento.

Ay, en ese minuto,
corazón mío, un sueño
con sus alas terribles
te cubría.

Te sentías tragada por el barro,
y me llamabas y yo no acudía,
te ibas, inmóvil,
sin defenderte
hasta ahogarte en la boca de arena.

Después
mi decisión se encontró con tu sueño,
y desde la ruptura
que nos quebraba el alma,
surgimos limpios otra vez, desnudos,
amándonos
sin sueño, sin arena,
completos y radiantes,
sellados por el fuego.

Pablo Neruda - (Los versos del capitán, 1952)





THE DREAM

Walking on the sands
I decided to leave you.

I was treading a dark clay
that trembled
and I, sinking and coming out,
decided that you should come out
of me, that you were weighing me down
like a cutting stone,
and I worked out your loss
step by step:
to cut off your roots,
to release you alone into the wind.

Ah in that minute,
my dear, a dream
with its terrible wings
was covering you.

You felt yourself swallowed by the clay,
and you called to me and I did not come,
you were going, motionless,
without defending yourself
until you were smothered in the quicksand.

Afterwards
my decision encountered your dream,
and from the rupture
that was breaking our hearts
we came forth clean again, naked,
loving each other
without dream, without sand,
complete and radiant,
sealed by fire.

Pablo Neruda - (The Captain's Verses, 1952)





DÜŞ

Kumda yürürken
karar verdim senden ayrılmaya.

Titreyen karanlık çamura
bastım,
ve battığımda ve sen geldiğinde,
beni terk etmen gerektiğine
karar verdim, batan bir taş gibi
batırırken beni,
ve hazırlandım yitişine
adım adım:
kestim köklerini,
yalnız bıraktım seni rüzgârda.

Ah, bu dakikadaydı,
canım sevgilim, ki bir düş
sakladı seni
korkunç kanatlarıyla.

Sandın ki çamur yutmuş seni,
ve seslendin bana, ve yardım etmedim sana,
battın, kımıltısızca,
dirençsiz,
boğulana dek kumun ağzında.

Sonra
rastladı kararım düşünle,
ve ruhlarımızı ezen
kopmadan sonra,
yeniden çıktık ortaya, çıplak,
ve seviştik birbirimizle
düşsüz, kumsuz,
büsbütün ve ışıltılı,
ateşle mühürlenmiş.

Pablo Neruda

Çeviri: İsmail Haydar Aksoy

("Kaptanın Dizeleri"nden, 1952)


Monica Bellucci

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder