24 Ekim 2016 Pazartesi

Pablo Neruda / 8 de septiembre

8 DE SEPTIEMBRE

Hoy, este día fue una copa plena,
hoy, este día fue la inmensa ola,
hoy, fue toda la tierra.

Hoy el mar tempestuoso
nos levantó en un beso
tan alto que temblamos
a la luz de un relámpago
y, atados, descendimos
a sumergirnos sin desenlazamos.

Hoy nuestros cuerpos se hicieron extensos,
crecieron hasta el límite del mundo
y rodaron fundiéndose
en una sola gota
de cera o meteoro.

Entre tú y yo se abrió una nueva puerta
y alguien, sin rostro aún,
allí nos esperaba.

Pablo Neruda - (Los versos del capitán, 1952)





SEPTEMBER 8TH

Today, this day was a brimming cup,
today, this day was the immense wave,
today, it was all the earth.

Today the stormy sea
lifted us in a kiss
so high that we trembled
in a lightningflash
and, tied, we went down
to sink without untwining.

Today our bodies became vast,
they grew to the edge of the worJd
and rolled melting
into a single drop
of wax or meteor.

Between you and me a new door opened
and someone, sti1l faceless,
was waiting for us there.

Pablo Neruda - (The Captain's Verses, 1952)

Translated by Donald D. Walsh





8 SETTEMBRE

Oggi, questo giorno fu una coppa colma,
oggi, questo giorno fu l'immensa onda,
oggi, fu tutta la terra.

Oggi il mare tempestoso
ci sollevò come un bacio,
così in alto che tremammo
alla luce di un lampo
e, uniti, discendemmo
a immergerci senza scioglierci.

Oggi i nostri corpi si fecero lunghi,
crebbero fino al limite del mondo
e rotolarono fondendosi
in una sola goccia
di cielo o di meteora.

Tra me e te s'aprì una nuova porta
e qualcuno, ancora senza volto,
lì ci attendeva.

Pablo Neruda - (I Versi Del Capitano, 1952)





8 SEPTEMBRE

Aujourd’hui, notre temps a été coupe pleine,
aujourd’hui, notre temps a été vague immense,
aujourd’hui, terre entière.

Aujourd’hui la mer, houle furieuse,
nous a portés si haut dans un baiser
que nous avons tremblé
sous l’éclair fulgurant
et l’un à l’autre liés, nous sommes descendus
au fond des eaux sans desserrer l’étreinte.

Aujourd’hui nos corps ont grandi, grandi,
ils sont arrivé jusqu’au bout du monde
et ils ont roulé, fusionné :
goutte unique
de cire ou météore.

Entre nous – toi et moi – une porte nouvelle
s’est ouverte où quelqu’un, encore sans visage,
nous attendait.

Pablo Neruda - (Les Vers du Capitaine, 1952)





8 EYLÜL

Bugün olan gün ağzına dek dolu bir kadehti,
bugün olan gün muazzam bir dalgaydı,
bugün bütün bir dünyaydı.

Bugün yükseltti dalgalı deniz
bizi bir öpüşün doruğuna,
ki titremiştik
bir yıldırımın çakışında,
ürkmüştük ve dibe batmıştık
birbirimizin kucaklayışında.

Bugün yaymıştık bedenlerimizi sonsuzca,
büyümüştük dünyanın sonuna doğru
ve kaynaşmıştık birbirimize sarmalanmış olarak
tek bir damlasında
balmumunun ya da meteorun.

Yeni bir kapı açıldı aramızda
ve henüz yüzü olmayan biri,
oturdu ve bekledi bizi orada.

Pablo Neruda

Çeviri: İsmail Haydar Aksoy

("Kaptanın Dizeleri"nden, 1952)


Photo by Ken Pate

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder