6 Ağustos 2017 Pazar

Pablo Neruda / Soneto XII

SONETO XII

Plena mujer, manzana carnal, luna caliente,
espeso aroma de algas, lodo y luz machacados,
qué oscura claridad se abre entre tus columnas?
Qué antigua noche el hombre toca con sus sentidos?

Ay, amar es un viaje con agua y con estrellas,
con aire ahogado y bruscas tempestades de harina:
amar es un combate de relámpagos
y dos cuerpos por una sola miel derrotados.

Beso a beso recorro tu pequeño infinito,
tus márgenes, tus ríos, tus pueblos diminutos,
y el fuego genital transformado en delicia

corre por los delgados caminos de la sangre
hasta precipitarse como un clavel nocturno,
hasta ser y no ser sino un rayo en la sombra.

Pablo Neruda - (Cien sonetos de amor, 1959)





SONNET XII

Full woman, flesh-apple, hot moon,
thick smell of seaweed, mud and light in masquerade,
what secret clarity opens through your columns?
What ancient night does a man touch with his senses?

Oh, love is a journey with water and stars,
with drowning air and storms of flour;
love is a clash of lightnings,
two bodies subdued by one honey.

Kiss by kiss I travel your little infinity,
your borders, your rivers, your tiny villages;
and a genital fire—transformed, delicious—

slips through the narrow roadways of the blood
till it pours itself, quick, like a night carnation, till it is:
and is nothing, in shadow, and a flimmer of light.

Pablo Neruda - (100 Love Sonnets, 1959)

Translated by Stephen Tapscott





SONNET XII

Carnal apple, Woman filled, burning moon,
dark smell of seaweed, crush of mud and light,
what secret knowledge is clasped between your pillars?
What primal night does Man touch with his senses?

Ay, Love is a journey through waters and stars,
through suffocating air, sharp tempests of grain:
Love is a war of lightning,
and two bodies ruined by a single sweetness.

Kiss by kiss I cover your tiny infinity,
your margins, your rivers, your diminutive villages,
and a genital fire, transformed by delight,

slips through the narrow channels of blood
to precipitate a nocturnal carnation,
to be, and be nothing but light in the dark.

Pablo Neruda - (100 Love Sonnets, 1959)

Translated by A. S. Kline





SONNET XII

Femme totale, pomme de chair, feu de lune,
épais parfum d'algues, boue forgée de lumière,
quelle obscure clarté s'ouvre entre tes colonnes ?
Et quelle antique nuit touche les sens de l'homme ?

Aimer est un voyage, hélas ! d'eau et d'étoiles,
d'air étouffé, de brusque orage de farine :
aimer est un voyage et un combat d'éclairs
et deux corps mis en déroute par un seul miel.

Je parcours de baisers ton petit infini,
tes fleuves, tes rives aux si petits villages,
et le feu génital transformé en délice

voici qu'il court par les minces chemins du sang
pour se précipiter comme un œillet nocturne,
et devenir dans l'ombre un rayon seulement.

Pablo Neruda - (La centaine d'amour, 1959)





SONETTO XII

Donna completa, mela carnale, luna calda,
denso aroma d'alghe, fango e luce pestati,
quale oscura chiarità s'apre tra le tue colonne?
Quale antica notte tocca l'uomo con i suoi sensi?

Ahi, amare è un viaggio con acqua e con stelle,
con aria soffocata e brusche tempeste di farina:
amare è un combattimento di lampi
e due corpi da un solo miele sconfitti.

Bacio a bacio percorro il tuo piccolo infinito,
i tuoi margini, i tuoi fiumi, i tuoi villaggi minuscoli,
e il fuoco genitale trasformato in delizia

corre per i sottili cammini del sangue
fino a precipitarsi come un garofano notturno,
fino a essere e non essere che un lampo nell'ombra.

Pablo Neruda - (Cento Sonetti D'amore, 1959)





SONE XII

Dolu dolu kadın, tenin elması, sıcak ay,
buram buram su yosunu kokusu, dövülmüş ışık ve çamur,
hangi gölgeli karanlık açılır sütunlarının arasında?
Hangi asırlık gecedir dokunur erkeğe duyularıyla?

Ah, bir su ve yıldız yolculuğudur sevmek,
bunaltıcı hava ve unun ansızın kopan fırtınasıyla
Şimşeklerin kapışmasıdır sevmek,
hırpalanmış iki beden, aynı baldan geçerek.

Koşturur öpüşlerim küçük sonsuzluğunda,
nehirlerinde, kıyılarında, o birkaç haneli köylerinde
ve koşturur senin dişi alevinde

kanın ince yollarında dönüşüp zevk yangınına
yakıp geçinceye bir gece karanfil gibi,
karanlıkta bir parıltı olup olmamak bütün derdi.

Pablo Neruda - (Yüz Aşk Sonesi’nden, 1959)

Çeviri: Adnan Özer


Nude in the sea, Camargue, 2009,
by Lucien Clergue

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder