31 Temmuz 2017 Pazartesi

Marcel Proust / À l'ombre des jeunes filles en fleurs

"La photographie acquiert un peu de la dignité qui lui manque, quand elle cesse d'être une reproduction du réel et nous montre des choses qui n'existent plus.

Il en est des plaisirs comme des photographies. Ce qu’on prend en présence de l’être aimé, n’est qu’un cliché négatif, on le développe plus tard, une fois chez soi, quand on a retrouvé à sa disposition cette chambre noire intérieure dont l’entrée est «condamnée» tant qu’on voit du monde."

Marcel Proust - (À l'ombre des jeunes filles en fleurs)





"A photograph acquires something of the dignity which it ordinarily lacks when it ceases to be a reproduction of reality and shows us things that no longer exist.

Pleasure in this respect is like photography. What we take, in the presence of the beloved object, is merely a negative, which we develop later, when we are back at home, and have once again found at our disposal that inner darkroom the entrance to which is barred to us so long as we are with other people."

Marcel Proust - (In the Shadow of Young Girls in Flower)





"La fotografía adquiere un poco de la dignidad de la que carece cuando deja de ser una reproducción de lo real y nos muestra cosas que ya no existen.

Hay placeres como fotografías. Lo que capta en presencia del ser solo es un negativo, se lo desarrolla más tarde, en casa, cuando se tiene a disposición ese cuarto oscuro interior cuya entrada está «prohibida» mientras se ve la gente."

Marcel Proust - (A la sombra de las muchachas en flor)





"Fotoğraf, gerçeğin bir kopyası olmaktan çıkıp bize artık mevcut olmayan şeyleri gösterdiğinde, yoksun olduğu haysiyeti bir ölçüde kazanmış oluyor.

Zevk de fotoğraf gibidir. Sevdiğimiz insanın yanında alınan, negatif bir klişedir sadece; bunu daha sonra, evimize döndüğümüzde, insanlarla görüştüğümüz sürece kapısı kapalı olan içimizdeki karanlık odaya girebildiğimizde banyo ederiz."

Marcel Proust - (Çiçek Açmış Genç Kızların Gölgesinde)

Çeviri: Roza Hakmen - (YKY)


Eros or Something Other than Eros, 1969,
by Daido Moriyama

Milan Kundera / The Unbearable Lightness of Being

“Making love with a woman and sleeping with a woman are two separate passions, not merely different but opposite. Love does not make itself felt in the desire for copulation (a desire that extends to an infinite number of women) but in the desire for shared sleep (a desire limited to one woman).”

Milan Kundera - (The Unbearable Lightness of Being)





"Hacer el amor con una mujer y dormir con una mujer son dos pasiones no sólo distintas sino casi contradictorias. El amor no se manifiesta en el deseo de acostarse con alguien (este deseo se produce en relación con una cantidad innumerable de mujeres), sino en el deseo de dormir junto a alguien (este deseo se produce en relación con una única mujer)."

Milan Kundera - (La insoportable levedad del ser)





"Coucher avec une femme et dormir avec elle, voilà deux passions non seulement différentes mais presque contradictoires. L'amour ne se manifeste pas par le désir de faire l'amour (ce désir s'applique à une innombrable multitude de femmes) mais par le désir du sommeil partagé (ce désir-là ne concerne qu'une seule femme)."

Milan Kundera - (L'insoutenable légèreté de l'être)





"Fare l’amore con una donna e dormire con una donna sono due passioni non solo diverse ma quasi opposte. L’amore non si manifesta col desiderio di fare l’amore (desiderio che si applica ad una infinità di donne) ma col desiderio di dormire insieme (desiderio che si applica ad un’unica donna)."

Milan Kundera - (L'insostenibile leggerezza dell'essere)





"Bir kadınla sevişmek ve bir kadınla uyumak iki ayrı tutkudur, sadece farklı değil aynı zamanda da zıt tutkulardır. Aşk çiftleşme arzusunda (sonsuz sayıda kadına kadar uzanabilecek bir tutku) duyurmaz kendini, uykuyu paylaşma arzusunda duyurur (tek bir kadınla sınırlı olan bir arzu)."

Milan Kundera - (Varolmanın Dayanızlmaz Hafifliği)


The Unbearable Lightness of Being (1988)

30 Temmuz 2017 Pazar

Irvine Welsh / Porno

"We need tits and arse because they have got to be available to us; to be pawed, fucked, wanked over. Because we’re men? No. Because we’re consumers. Because those are things we like, things we intrinsically feel or have been conned into believing will give us value, release satisfaction. We value them so we need to at least have the illusion of their availability. For tits and arse read coke, crisps, speedboats, cars, houses, computers, designer labels, replica shirts. That’s why advertising and pornography are similar; they sell the illusion of availability and the non-consequence of consumption."

Irvine Welsh - (Porno)





"Necesitamos tetas y culos porque necesitamos que sean accesibles; para poder manosearlas, follarlas o hacernos pajas pensando en ellas. ¿Porque somos hombres? No. Porque somos consumidores. Porque ésas son cosas que nos gustan, cosas que creemos -o que nos han comido el tarro para que creamos- que nos aportarán valía, una válvula de escape, satisfacción. Las valoramos, así que por lo menos necesitamos tener la ilusión de su accesibilidad. Quien dice tetas y culo dice coca, patatas fritas, lanchas motoras, coches, casas, ordenadores, marcas de diseño, camisetas oficiales del equipo. Por eso la publicidad y la pornografía son tan semejantes: venden la ilusión de la disponibilidad y la falta de consecuencias del consumo."

Irvine Welsh - (Porno)





"Ellemek, sikmek ve otuzbir çekmek için memelere ve götlere ihtiyacımız var. Bunların bizim için ulaşılabilir ve tüketilebilir olmaları gerekiyor. Erkek olduğumuz için mi? Hayır. Tüketici olduğumuz için. Çünkü bunlar bizim sevdiğimiz şeyler; doğuştan ya da propaganda yoluyla bize değer, rahatlama ve doyum sağlayacağına inandığımız şeyler. Bunlara değer veriyoruz; bu yüzden de en azından elde edilebilir oldukları yanılsamasına kapılmamız gerekiyor. Memelerle götler, kokain, cips, hız motoru, arabalar, evler, bilgisayarlar, markalar, taklit tişörtler, hepsi aynı. Bu yüzden reklamcılık ve pornografi birbirine bu kadar yakın; ikisinin sattığı şey de elde edilebilirlik ve tüketilebilirlik yanılsaması."

Irvine Welsh - (Porno)


Unknown photographer

27 Temmuz 2017 Perşembe

Jack Kerouac / On the Road

"Something, someone, some spirit was pursuing all of us across the desert of life and was bound to catch us before we reached heaven. Naturally, now that I look back on it, this is only death: death will overtake us before heaven. The one thing that we yearn for in our living days, that makes us sigh and groan and undergo sweet nauseas of all kinds, is the remembrance of some lost bliss that was probably experienced in the womb and can only be reproduced (though we hate to admit it) in death."

Jack Kerouac - (On the Road)





"Algo, alguien, un espíritu nos perseguía por el desierto de la vida y nos alcanzaría antes de llegar al cielo. Por supuesto, ahora que volvía a ello, no podía ser más que la muerte: la muerte que nos alcanza antes de que lleguemos al cielo. Lo que anhelamos durante nuestra vida, lo que nos hace suspirar y gemir y sufrir todo tipo de dulces náuseas, es el recuerdo de una santidad perdida que probablemente disfrutamos en el seno materno y sólo puede reproducirse (aunque nos moleste admitirlo) al morir."

Jack Kerouac - (En el camino)





"Bir şey, birisi, bir ruh, hayat çölünden geçerken takip ediyordu hepimizi, cennete ulaşmadan yakalanmaya mahkumduk. Doğal olarak şimdi geriye bakıp düşündüğümde görüyorum ki, ölümden başka bir şey değildi o: Ölüm cennetten önce ele geçirecek bizi. Yaşarken özlemini duyduğumuz, iç çekip figan etmemize neden olan, her çeşit tatlı bulantıya katlanmamızı sağlayan şey, muhtemelen ana rahminde yaşadığımız ve kabul etmeye yanaşmasak da ancak ölümde tekrarlanabilecek yitik bir mutluluğun anımsanışıdır."

Jack Kerouac - (Yolda)


The Road West, New Mexico, 1938, by Dorothea Lange

26 Temmuz 2017 Çarşamba

Federico García Lorca / Paisaje

PAISAJE

El campo
de olivos
se abre y se cierra
como un abanico.
Sobre el olivar
hay un cielo hundido
y una lluvia oscura
de luceros fríos.
Tiembla junco y penumbra
a la orilla del río.
Se riza el aire gris.
Los olivos,
están cargados
de gritos.
Una bandada
de pájaros cautivos,
que mueven sus larguísimas
colas en lo sombrío.

Federico García Lorca

Poema del cante jondo (1921-1922)





LANDSCAPE

The field
of olives
like a fan,
opens, and closes.
Over the olives,
deep sky,
and dark rain,
of frozen stars.
Reeds, and blackness,
tremble, by the river.
Grey air shivers.
The olives
are full of cries.
A crowd
of imprisoned birds,
moving long tails
in shadow.

Federico García Lorca

Translation by A. S. Kline





PAESAGGIO

Il campo
di ulivi
s'apre e si chiude
come un ventaglio.
Sopra l'uliveto
c'è un cielo sommerso
e una pioggia oscura
d'astri gelati.
Tremano giunco e penombra
sulla riva del fiume.
L'aria grigia s'increspa.
Gli ulivi
son carichi
di gridi.
Uno stormo
d'uccelli prigionieri,
che muovon le lunghissime
code nel buio.

Federico García Lorca





GÖRÜNÜM

Bir yelpaze gibi
Açılıp kapanıyor
Zeytinlik.
Gök yıkıldı yıkılacak
Zeytinliğin üstüne
ve karanlık bir yağmur
soğuk yıldızlarla.
Titriyor saz ve gölge
Irmağın kıyısında.
Buruşuyor kül rengi hava.
Çığlıklarla yüklü zeytin ağaçları.
Bir tutsak kuş
Sürüsü
Sallıyor karanlıkta
Uzun kuyruklarını.

Federico García Lorca

Çeviri: Sait Maden


Olive Trees, Saint-Rémy-de-Provence, France, 1889,
by Vincent van Gogh

25 Temmuz 2017 Salı

Paul Éluard / Cartas a Gala

"Anoche había un gran rayo de luna en la habitación y te vi, realmente te vi toda desnuda y las piernas abiertas  y te estaban poseyendo dos hombres, por la boca y por el sexo. Y estabas morena y muy bella. Y aun ahora, al recordarlo, pienso que para mí eres la encarnación del amor, la encarnación más aguda del deseo y del placer erótico. Eres mi imaginación entera. Y esta tarde que estoy solo imagino cuánto puedes dar de ti, la audacia de tu cuerpo al servicio del delirio de tu espíritu. Y me masturbo cuidadosamente. Eres para mí un maravilloso manantial de imaginación y de libertad. Y te adoro."

Paul Éluard - (Cartas a Gala / París, 1931, febrero)





"Geçen gece odaya vuran geniş bir ay huzmesi vardı ve seni gördüm, evet gerçekten seni gördüm, çırılçıplaktın ve bacakların açık duruyordu. Ve iki adam, birisi ağzından, öteki cinsel organından giriyordu sana. Esmer ve çok güzeldin. Ve hala bu düşü düşünüyorum, sen benim için aşkın somutlaşmış biçimi, isteğin ve erotik zevkin en derin varlığısın. Sen benim tüm düş gücümsün. Ve yalnız olduğum bu öğleden sonra, kendinden verebileceğin her şeyi, düşüncenin taşkınlığına kendisini bırakmış bedeninin gözüpekliğini düşlüyorum. Ve yavaş yavaş arzuyla doluyorum. Sen benim için muhteşem bir düş gücü ve özgürlüksün. Sana tapıyorum."

Paul Éluard - (Gala'ya Mektuplar / París, Şubat 1930)


Ken and Lydia and Tyler, 1985, by Robert Mapplethorpe

Pablo Neruda / La pregunta

LA PREGUNTA

Amor, una pregunta
te ha destrozado.

Yo he regresado a ti
desde la incertidumbre con espinas.

Te quiero recta como
la espada o el camino.

Pero te empeñas
en guardar un recodo
de sombra que no quiero.

Amor mío,
compréndeme,
te quiero toda,
de ojos a pies, a uñas,
por dentro,
toda la claridad, la que guardabas.

Soy yo, amor mío,
quien golpea tu puerta.
No es el fantasma, no es
el que antes se detuvo
en tu ventana.
Yo echo la puerta abajo:
yo entro en toda tu vida:
vengo a vivir en tu alma:
tú no puedes conmigo.

Tienes que abrir puerta a puerta,
tienes que obedecerme,
tienes que abrir los ojos
para que busque en ellos,
tienes que ver cómo ando
con pasos pesados
por todos los caminos
que, ciegos, me esperaban.

No me temas,
soy tuyo,
pero
no soy el pasajero ni el mendigo,
soy tu dueño,
el que tú esperabas,
y ahora entro
en tu vida,
para no salir más,
amor, amor, amor,
para quedarme.

Pablo Neruda - (Las Furias / Los versos del capitán, 1952)





THE QUESTION

Love, a question
has destroyed you.

I have come back to you
from thorny uncertainty.

I want you straight as
the sword or the road.

But you insist
on keeping a nook
of shadow that I do not want.

My love,
understand me,
I love all of you,
from eyes to feet, to toenails,
inside,
all the brightness, which you kept.

It is I, my love,
who knocks at your door.
It is not the ghost, it is not
the one who once stopped
at your window.
I knock down the door:
I enter all your life:
I come to live in your soul:
you can not cope with me.

You must open door to door,
you must obey me,
you must open your eyes
so that I may search in them,

you must see how I walk
with heavy steps
along all the roads
that, blind, were waiting for me.

Do not fear,
I am yours,
but
I am not the passenger or the beggar,
I am your master,
the one you were waiting for,
and now I enter
your life,
no more to leave it,
love, love, love,
but to stay.

Pablo Neruda - (The Furies / The Captain's Verses, 1952)

Translated by Donald D. Walsh





LA DOMANDA

Amore, una domanda
ti ha spezzata.

Son ritornato a te
dall'incertezza con spine.

Ti voglio retta come
la spada o la strada.

Ma ti ostini
a conservare un angolo
d'ombra che non voglio.

Amore mio,
comprendimi,
ti voglio tutta,
dagli occhi ai piedi, alle unghie,
dentro,
tutta la chiarità, quella che contenevi.

Son io, amor mio,
che batto alla tua porta.
Non è il fantasma, non è
colui che prima si fermò
alla tua finestra.

Io abbatto la porta,
entro in tutta la tua vita:
vengo a vivere nella tua anima:
non puoi resistermi.

Devi aprire porta a porta,
devi obbedirmi,
devi aprire gli occhi,
perché in essi indaghi,
devi vedere come cammino
con passi pesanti
per tutte le strade
che, cieche, m’attendevano.

Non temermi,
son tuo,
ma
non sono il passeggero né il mendico,
sono il tuo padrone,
colui che attendevi,
ed ora entro
nella tua vita,
per non uscirne più,
amore, amore, amore,
per rimanere.

Pablo Neruda - (Le Furie / I Versi Del Capitano, 1952)





SORU

Sevgilim, bir soru var
seni tümüyle mutsuz eden.

Geri geldim sana
o dikenli kuşkudan.

Dosdoğru olmak isterim sana
kılıç ya da yol gibi.

Fakat sevmediğim
gölgeden bir köşe
saklamak istersin ille de.

Sevgilim,
doğru anla beni,
her şeyinle seviyorum seni,
gözlerinden ayaklarına, tırnaklarına,
içinden,
sakladığın bütün paklığına kadar.

Kapını çalan benim
sevgilim.
Daha önce ikirciklenen
hayalet değil,
pencerenin önündeki.

Deviriyorum kapıyı:
giriyorum tüm hayatından içeri:
geliyorum ruhunda yaşamaya:
engelleyemezsin beni.

Kapı üstüne kapı açmalısın,
sözümü dinlemelisin,
incelemem için
açmalısın gözlerini,
görüyorsun nasıl gidiyorum
ağır adımlarla
kör gibi, uzanmış beni bekleyen
bütün yollarda.

Korkma,
seninim ben,
fakat
ne yolcuyum ne de dilenci,
kendini uzaklaştırdığın ve beklediğin,
efendinim senin,
ve şimdi giriyorum
hayatından içeri
asla çıkmamak üzere,
sevgilim, sevgilim, sevgilim,
kalmaya geliyorum.

Pablo Neruda

Çeviri: İsmail Haydar Aksoy

("Kaptanın Dizeleri"nden, 1952)


Unknown photographer

24 Temmuz 2017 Pazartesi

Federico García Lorca / Poema de la soleá

POEMA DE LA SOLEÁ

¡AY!

El grito deja en el viento
una sombra de ciprés.

(Dejadme en este campo,
llorando).

Todo se ha roto en el mundo.
No queda más que el silencio.

(Dejadme en este campo,
llorando).

El horizonte sin luz
está mordido de hogueras.

(Ya os he dicho que me dejéis
en este campo,
llorando).

Federico García Lorca

Poema del cante jondo (1921-1922)





LEAVE ME IN THIS FIELD WEEPING

The cry leaves in the wind
a shadow of cypress.

(Leave me in this field
weeping.)

Everything has broken in the world.
Only the silence remains.

(Leave me in this field
weeping.)

The horizon without light
is bitten by fires.

(I have already told you to leave me
in this field
weeping.)

Federico García Lorca





AY!

The cry leaves shadows of cypress
upon the wind.
 
(Leave me here, in this field,
weeping.)
 
The whole world’s broken.
Only silence remains.
 
(Leave me here, in this field,
weeping.)
 
The darkened horizon’s
bitten by bonfires.
 
(I’ve told you already to leave me
here, in this field,
weeping.)

Federico García Lorca

Translated by Ralph Angel





ÇIĞLIK

Çığlık bir selvi gölgesi bırakıyor rüzgârda
Bırakın beni bu tarlada ağlayayım

Dünyada her şey kırıldı yalnız ıssızlık kaldı
Bırakın beni bu tarlada ağlayayım

Karanlık ufka yer yer köz düştü

Deminde söyledim size
Bırakın beni bu tarlada ağlayayım

Federico García Lorca


Cypress Grove, Tuscany, Italy, by Tori Nelson

23 Temmuz 2017 Pazar

Victor Hugo / Les Misérables

"L'amour n'a point de moyen terme; ou il perd, ou il sauve. Toute la destinée humaine est ce dilemme-là. Ce dilemme, perte ou salut, aucune fatalité ne le pose plus inexorablement que l'amour. L'amour est la vie, s'il n'est pas la mort. Berceau; cercueil aussi. Le même sentiment dit oui et non dans le coeur humain. De toutes les choses que Dieu a faites, le coeur humain est celle qui dégage le plus de lumière, hélas! et le plus de nuit."

Victor Hugo - (Les Misérables)





"Love has no middle course; it either ruins or it saves. All human destiny lies in this dilemma. This dilemma, ruin, or safety, is set forth no more inexorably by any fatality than by love. Love is life, if it is not death. Cradle; also coffin. The same sentiment says "yes" and "no" in the human heart. Of all the things that God has made, the human heart is the one which sheds the most light, alas! and the most darkness."

Victor Hugo - (The Wretched)





"Love has no middle term; either it destroys, or it saves. All human destiny is this dilemma. This dilemma, destruction or salvation, no fate proposes more inexorably than love. Love is life, if it is not death. Cradle; coffin, too. The same sentiment says yes and no in the human heart. Of all the things God has made, the human heart is the one that sheds most light, and alas! most night."

Victor Hugo - (The Wretched)





"Aşkın orta yolu yoktur; o, ya mahveder ya da kurtarır. Bu ikilemden ibarettir insanın bütün kaderi. Ya kurtuluş ya batış; hiçbir alınyazısı bu ikilemi aşk kadar amansızca koymaz ortaya. Aşk, eğer ölüm değilse, hayattır. Hem beşik hem de tabut. İnsan kalbinde evet diyen de hayır diyen de aynı duygudur. Tanrı'nın yaptığı bütün şeyler içinde en fazla ışık ve yine en fazla karanlık yayanı insan kalbidir."

Victor Hugo - (Sefiller)


Cosette & Marius. Les Misérables (2012)

Paul Éluard / Lettres à Gala

"C’est que je t’aime et que je rêve d’être avec toi. La première nuit, je te ferai trois fois l’amour. Et je te veux nue toute la nuit. Je vais me branler en pensant à toi. Et j’en ai assez du reste, je ne veux que toi. Si je t’aime, c’est faire l’amour que je veux, terriblement. Et te tenir dans mes bras, te lécher partout, t’écraser, te faire plus légère que tout, plus mouillée, plus chaude, plus molle et plus dure que tout. Ma langue est tout entière dans ta bouche, dans ton sexe, mon sexe te pare de sperme. Tu en as sur les mains, sur le ventre, sur les seins sur ton visage follement vivant, et nous recommençons à nous caresser, à nous embrasser, à nous perforer. Je veux t’aimer plus que jamais."

Paul Éluard - (Lettres à Gala, 1924-1948)





"Seni seviyorum ve seninle olmayı düşlüyorum. İlk gece, seninle üç kez sevişeceğim. Ve bütün gece yanımda çıplak kalmanı istiyorum. Seni düşünerek mastürbasyon yapacağım. Gerisi umrumda değil, bir tek seni istiyorum. Seni seviyorum ve sevişmek istiyorum seninle, hem de nasıl. Ve seni kollarıma almak, her yerini yalamak, seni kollarımda sıkmak, her şeyden daha hafif kılmak, her şeyden daha çok ıslatmak, terletmek, yumuşatmak istiyorum. Dilim tümüyle ağzında, organında, penisim bedenini spermle süslüyor. Ellerin, karnın, göğüslerin, o delice canlı yüzün sperm dolu ve yeniden okşamaya başlıyoruz birbirimizi, öpmeye, iç içe geçiyoruz. Seni her zamankinden daha çok sevmek istiyorum. Gözlerini, ağzını, memelerini, bacaklarını, organını ve onların renklerini seviyorum, onlara tapıyorum."

Paul Éluard - (Gala'ya Mektuplar, 1924-1948)


Gala Dali (Galarina), 1945,
Salvador Dali Museum

21 Temmuz 2017 Cuma

Paul Éluard / Cartas a Gala

"Te deseo tanto que enloquezco, muero de la sola idea de volverte a encontrar, de verte, de besarte. Quiero que tu mano, tu boca, tu sexo no se aparten de mi sexo. Nos masturbaremos en la calle, en los cines, con la ventana abierta. Esta mañana me he masturbado magníficamente pensando en ti. Y mi imaginación no se cansa. Te veo por todas partes, en todo, sobre todo. Muero de amor por ti. Tu sexo me cubre el rostro, devora el mío, me cubre con tu belleza, con tu genio. Todo en ti es hermoso: tus ojos, tu boca, tus cabellos, tus senos, tu vello, tus nalgas, tu sexo, tus piernas, tu sexo, tus manos que no abandonan jamás lo que masturban, ese espacio que hay entre tus muslos, cerca de tu sexo, tus hombros. Me embriago pensando en cada una de las partes de tu cuerpo. Y todo cuando haces me enajena, me aterra, me tortura, me arrebata, todo cuanto haces es perfecto."

Paul Éluard - (Cartas a Gala / París, 1930, 16 de enero)





"Seni o kadar arzuluyorum ki. deli olacağım. Seninle yeniden buluşma, seni görme, seni kucaklama düşüncesi aklımı başımdan alıyor. Elin, ağzın, organın benim organımı hiç bırakmasın istiyorum. Sokakta, sinemalarda, pencere açıkken kendimizi tatmin edeceğiz. Bu sabah seni düşünerek muhteşem bir mastürbasyon yaptım. Düş gücüm hala bıkmış değil senden. Her yerde, her şeyde, her şeyin üzerinde seni görüyorum. Seni ölesiye seviyorum. Organın yüzümü örtüyor, benimkini yiyor, beni güzelliğinle kaplıyor, her şeyi güzelliğinle, dehanla örtüyor. Her şey güzel sende: gözlerin, ağzın, saçların, memelerin, tüylerin, kalçaların, organın, bacakların, zevk verdiği şeyleri bir türlü bırakmayan ellerin, kalçalarının arasında, organının hemen yanındaki yer, omuzların. Bedeninin her yanını düşünerek sarhoş oluyorum adeta. Ve yaptığın her şey beni kendimden geçiriyor, beni korkutuyor, bana acı veriyor, beni büyülüyor; yaptığın her şey kusursuz."

Paul Éluard - (Gala'ya Mektuplar / París, 16 Ocak 1930)


Paul Èluard and Gala

19 Temmuz 2017 Çarşamba

Paulo Coelho / Onze Minutos

"Ao longo da minha vida, eu entendi o amor como uma espécie de escravidão consensual. Mas não é bem assim: Existe liberdade somente quando existe amor. Quem está totalmente entregue, que se sente livre, mais ama. E quem ama se sente livre.

O amor não está no outro, está dentro de nós mesmos; nós o despertamos. Mas para este despertar, precisamos do outro. O universo só faz sentido quando temos com quem dividir nossas emoções."

Paulo Coelho - (Onze Minutos)





"All my life, I thought of love as some kind of voluntary enslavement. Well, that's a lie: freedom only exists when love is present. The person who gives him or herself wholly, the person who feels freest, is the person who loves most wholeheartedly.

Love is not to be found in someone else, but in ourselves; we simply awaken it. But in order to do that, we need the other person. The universe only makes sense when we have someone to share our feelings with."

Paulo Coelho - (Eleven Minutes)





"Durante toda mi vida he entendido el amor como una especie de esclavitud consentida. Pero esto no es así: la libertad sólo existe cuando existe el amor. Quien se entrega totalmente, quien se siente libre, ama al máximo. Y quien ama al máximo, se siente libre.

El amor no está en el otro, está dentro de nosotros mismos; nosotros lo despertamos. Pero para que despierte necesitamos del otro. El universo sólo tiene sentido cuando tenemos con quién compartir nuestras emociones."

Paulo Coelho - (Once Minutos)





"Ömrüm boyunca, aşkı kabul edilmiş bir tür kölelik olarak anladım. Bu bir yalan. Özgürlük, ancak aşk olduğunda var. Kendini kayıtsız şartsız teslim eden, kendini özgür hisseden, sınırsızca sever. Ve sınırsızca seven, kendini özgür hisseder.

Aşk başkasında değil, kendimizdedir; onu biz uyandırırız. Ama uyanması için bir başkasına ihtiyaç duyarız. Evren, sadece heyecanlarımızı paylaşacak biri olduğunda anlam kazanır."

Paulo Coelho - (On Bir Dakika)


Photo by Olga Komarova

Paulo Coelho / O Zahir

"O amor é uma força indomável. Se tentamos controla-lo, ele nos destroi. Se tentamos prende-lo, ele nos escraviza. Se tentamos entende-lo, ele nos deixa ainda mais confusos."

Paulo Coelho - (O Zahir)





"Love is an untamed force. When we try to control it, it destroys us. When we try to imprison it, it enslaves us. When we try to understand it, it leaves us feeling lost and confused."

Paulo Coelho - (The Zahir)





"El Amor es una indomable fuerza. Cuando intentamos controlarlo, nos destruye. Cuando intentamos aprisionarlo, nos esclaviza. Cuando intentamos entenderlo, nos deja perdidos y confusos."

Paulo Coelho - (El Zahir)





"L’amore è una forza selvaggia. Quando cerchiamo di controllarlo, ci distrugge. Quando tentiamo di imprigionarlo, ci rende schiavi. Quando ci sforziamo di capirlo, ci lascia smarriti e confusi."

Paulo Coelho - (Lo Zahir)





"Aşk evcilleşmemiş bir güçtür. Onu kontrol etmeye çalıştığımızda bizi yok eder. Onu hapsetmeye çalıştığımızda o bizi esir alır. Onu anlamak için çabaladığımızda kendimizi kaybolmuş ve şaşkına dönmüş hissetmemizi sağlar."

Paulo Coelho - (Zahir)


Close relations#5, by Olga Komarova




11 Temmuz 2017 Salı

Ella Wheeler Wilcox / I love you

I LOVE YOU

I love your lips when they’re wet with wine
And red with a wild desire;
I love your eyes when the lovelight lies
Lit with a passionate fire.
I love your arms when the warm white flesh
Touches mine in a fond embrace;
I love your hair when the strands enmesh
Your kisses against my face.

Not for me the cold, calm kiss
Of a virgin’s bloodless love;
Not for me the saint’s white bliss,
Nor the heart of a spotless dove.
But give me the love that so freely gives
And laughs at the whole world’s blame,
With your body so young and warm in my arms,
It sets my poor heart aflame.

So kiss me sweet with your warm wet mouth,
Still fragrant with ruby wine,
And say with a fervor born of the South
That your body and soul are mine.
Clasp me close in your warm young arms,
While the pale stars shine above,
And we’ll live our whole young lives away
In the joys of a living love.

Ella Wheeler Wilcox





TE AMO

Amo tus labios cuando están húmedos con el vino
Y rojo con un deseo salvaje;
Amo tus ojos cuando el amor se encuentra
Iluminado con un fuego apasionado.

Amo tus brazos cuando la carne blanca caliente
Toca el mío en un abrazo cariñoso;
Me encanta tu cabello cuando los mechones enredan
Tus besos contra mi cara.

No para mí el beso frío y tranquilo
Del amor sin sangre de una virgen;
No para mí la bendición blanca del santo,
Ni el corazón de una paloma inmaculada.

Pero dame el amor que tan libremente da
Y se ríe de la culpa del mundo entero,
Con tu cuerpo tan joven y cálido en mis brazos,
Esto pone mi pobre corazón en llamas.

Así que bésame dulce con tu boca húmeda y caliente,
Todavía fragante con vino rubí,
Y decir con un fervor nacido del Sur
Que tu cuerpo y tu alma son mías.

Cierreme cerca en tus brazos jóvenes calientes,
Mientras las estrellas pálidas brillan arriba,
Y viviremos toda nuestra juventud lejos
En las alegrías de un amor vivo.

Ella Wheeler Wilcox





SEVİYORUM SENİ

Yabanıl bir arzuyla kırmızı
Ve şarapla ıslanmış dudaklarını seviyorum;
Tutkulu bir ateşle yanan
Aşk ışığının yatağı gözlerini seviyorum.
Şefkatli bir kucaklayışta sıcak beyaz etleri
Dokunurken kollarıma, seviyorum kollarını;
Saçların sarmalarken öpüşlerini yüzüme
Seviyorum saçlarını.

Cansız aşkında sakince sunulan
Soğuk bir bakire öpüşü bana göre değil;
Ne azizlerin kusursuz mutluluğu
Ne de lekesiz kumrunun yüreği bana göre.
Ama özgür bir aşk bana göre
Ve bütün dünyanın töhmetine gülüşler.
Kollarımda diri ve sıcak bedenin
Tutuşturur yoksul yüreğimi.

Tatlı öpüşler ver bana, hâlâ rayihalı
yakut şarapla ıslak sıcak ağzınla;
Güneyli birinin ateşiyle söyler
Bedeninin ve ruhunun benim olduğunu.
Sımsıkı sarıl bana sıcak diri kollarınla,
Parlarken soluk yıldızlar semada,
Ve yaşayıp tüketirken bütün gençliğimizi
Diri bir aşkın hazlarında.

Ella Wheeler Wilcox (1850-1919, ABD)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy


Unknown photographer

6 Temmuz 2017 Perşembe

Francis Ponge / L'huître

L'huître

L'huître, de la grosseur d'un galet moyen, est d'une apparence plus rugueuse, d'une couleur moins unie, brillamment blanchâtre. C'est un monde opiniâtrement clos. Pourtant on peut l'ouvrir : il faut alors la tenir au creux d'un torchon, se servir d'un couteau ébréché et peu franc, s'y reprendre à plusieurs fois. Les doigts curieux s'y coupent, s'y cassent les ongles : c'est un travail grossier. Les coups qu'on lui porte marquent son enveloppe de ronds blancs, d'une sorte de halos.

A l'intérieur l'on trouve tout un monde, à boire et à manger : sous un firmament (à proprement parler) de nacre, les cieux d'en dessus s'affaissent sur les cieux d'en dessous, pour ne plus former qu'une mare, un sachet visqueux et verdâtre, qui flue et reflue à l'odeur et à la vue, frangé d'une dentelle noirâtre sur les bords.

Parfois très rare une formule perle à leur gosier de nacre, d'où l'on trouve aussitôt à s'orner.

Francis Ponge - Le parti pris des choses (1942)





The Oyster

The oyster, the size of an average pebble, has a coarser appearance, a less even color, brilliantly whitish. It is a stubbornly closed world. It can be opened however: you have to hold it in the hollow of a rag, use a chipped, rather dull knife and go at it several times. Curious fingers are cut, nails broken: it's a rough job. Nicking it, we mark its casing with white circles, sorts of halos.

Inside we find an entire world, to eat and drink: under a pearly firmament (strickly speaking), the skies above merge with the skies below, forming a single pool, a viscous, greenish sachet that flows back and forth to both smell and sight, and that is fringed with a blackish lace.

On very rare occasions a little form beads in their pearly throats, with which we quickly adorn ourselves.

Francis Ponge - (from Le parti pris des choses, 1942)

Translated from the French by Guy Bennett





The Oyster

The oyster, the size of an average rock, is rougher in appearance, less uniform in color, brilliantly pale. It's a world obstinately closed-off. However, you can open it: to do so, you have to cup it in a rag, and employ a dull, perforated blade, and go at it several times. In doing so, curious fingers get cut, nails broken: it's a dirty job. The blows you rain down upon it mark the casing with white rings, like halos.

Inside you find a whole world, to eat and drink: under a firmament (to be precise) of nacre, heavens above give way to heavens below, to create no more than a puddle, an oily olive-tinged squelch, that ebbs and flows, the smell and the sight, fringed along the edges in black lace.

On very rare occasions, scree collects in its lustrous throat. Those who find this immediately decorate themselves with it.

Francis Ponge





A ostra

A ostra, do tamanho de um seixo mediano, tem uma aparência mais rugosa, uma cor menos uniforme, brilhantemente esbranquiçada. É um mundo recalcitrantemente fechado. Entretanto, pode-se abri-lo: é preciso então agarrá-la com um pano de prato, usar de uma faca pouco cortante, denteada, fazer várias tentativas. Os dedos curiosos ficam trinchados, as unhas se quebram: é um trabalho grosseiro. Os golpes que lhe são desferidos marcam de círculos brancos seu invólucro, como halos.

No interior encontra-se todo um mundo, de comer e de beber: sob um "firmamento" (propriamente falando) de madrepérola, os céus de cima se encurvam sobre os céus de baixo, para formar nada mais que um charco, um sachê viscoso e verdejante, que flui e reflui para a vista e o olfato, com franjas de renda negra nas bordas.

Por vezes mui raro uma fórmula peroliza em sua goela nácar, e alguém encontra logo com que se adornar.

Francis Ponge

Trad: Ignácio Antonio Neis e Michel Peterson





İstiridye

İstiridye, ortalama bir çakıl taşının büyüklüğündedir, hoyrat bir görünümü vardır, rengi bile daha azdır, göz alıcı bir beyazlıktadır. İnatla kapanmış bir dünyadır. Gene de açılabilir mamafih: bir bezin boşluğunda tutmak zorundasın, ve ince ağızlı, handiyse kör bir bıçak kullanmalısın ve defalarca kertiklemelisin. Meraklı parmaklar kesilir, tırnaklar kırılır: Çok kaba bir iştir. İşaretleriz mahfazasını beyaz çemberlerle, bir çeşit halelerle, çentikleye çentikleye.

İçinde bir dünya buluruz tastamam, yemek ve içmek için: inci rengi bir kubbe altında (sadık bir anlatımla), üstteki gökler alttaki göklerle kaynaşır, basit bir göl oluşur, ileri ve geri akan yapışkan yeşil bir torbacığın hem kokusu hem de görüntüsü ortaya çıkar, ve bu da siyah bir örgüyle çevrelenir.

Kendimizi hemencecik süsleyeceğimiz küçük biçimli bir boncuk onların inci gırtlaklarında olur çok nadir durumlarda.

(“Le parti pris des choses”dan, 1942)

Francis Ponge (1899-1988, Fransa)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy


The Pearl Diving Mermaids of Japan, by Yoshiyuki Iwase

3 Temmuz 2017 Pazartesi

Sylvia Plath / Poppies in july

POPPIES IN JULY

Little poppies, little hell flames,
Do you do no harm?

You flicker. I cannot touch you.
I put my hands among the flames. Nothing burns

And it exhausts me to watch you
Flickering like that, wrinkly and clear red, like the skin of a mouth.

A mouth just bloodied.
Little bloody skirts!

There are fumes I cannot touch.
Where are your opiates, your nauseous capsules?

If I could bleed, or sleep!
If my mouth could marry a hurt like that!

Or your liquors seep to me, in this glass capsule,
Dulling and stilling.

But colorless. Colorless.

[1962]

Sylvia Plath





AMAPOLAS EN JULIO

Pequeñas amapolas, llamitas infernales,
¿es que daño no hacéis?

Se apagan y reviven. No puedo tocarlas.
En su fuego pongo las manos. Nada se incendia.

Contemplarlas me consume
Llameando así, su rojo ajado y brillante como piel
de alguna boca.

¡Una boca recién ensangrentada
pequeñas faldas sangrientas!

Hay efluvios que no puedo asir.
¿Dónde están tus opios, tus asquerosas cápsulas?

¡Si pudiera desangrarme y dormir! —
¡Si pudiera mi boca unir a una herida así!

Oh, vuestros líquidos rezuman en mí, cápsula de vidrio
Apagándose y aquietándose.

Mas, sin color, sin color. Descoloridamente.

[1962]

Sylvia Plath





PAPAVERI A LUGLIO

Piccoli papaveri, piccole fiamme d’inferno,
Non fate male?

Guizzate qua e là. Non vi posso toccare.
Metto le mani tra le fiamme. Ma non bruciano.

E mi estenua il guardarvi così guizzanti,
Rosso grinzoso e vivo, come la pelle di una bocca.

Una bocca da poco insanguinata.
Piccole maledette gonne!

Ci sono fumi che non posso toccare.
Dove sono le vostre schifose capsule oppiate?

Ah se potessi sanguinare, o dormire! -
Potesse la mia bocca sposarsi a una ferità così!

O a me in questa capsula di vetro filtrasse il vostro liquore,
Stordente e riposante.

Ma senza, senza colore.

[1962]

Sylvia Plath





COQUELICOTS EN JUILLET

Petits coquelicots, petites flammes d’enfer,
Vous ne faites pas mal ?

Vous tremblez. je ne sais pas vous toucher.
Je mets les mains dans les flammes. Rien ne brûle.

Et cela m’épuise de vous regarder
Trembler comme ça, rouge vifs et froissés comme une bouche.

Une bouche que l’on vient d’ensanglanter.
Oh ! petites jupes sanglantes !

Il y a des vapeurs que je ne peux toucher.
Où est votre opium, où sont vos capsules ecoeurantes ?

Si je pouvais saigner, ou dormir !—
Si ma bouche pouvait épouser une blessure pareille !

ou vos sucs distiller pour moi, dans cette capsule de verre,
Une stupeur, un apaisement.

Mais pas de couleur. Pas de couleur.

[1962]

Sylvia Plath





TEMMUZ'DA GELİNCİKLER

Küçük gelincikler, cehennemin küçük alevleri,
Zarar vermez misiniz?

Titreşirsiniz. Dokunamam sizlere.
Ellerimi alevlerin arasına koyarım. Hiçbir şey yanmaz.

Ve tüketir beni böylesine titreştiğinizi
İzlemek, kırışıklıklarınız ve saf kızıllığınız, ağızdaki deri gibi.

Bir ağız henüz kanadı.
Küçük kanlı etekler!

Dokunamayacağım duman vardır.
Nerede afyonlarınız, tiksindirici kapsülleriniz?

Kanayabilsem, ya da uyuyabilsem! –
Ağzım evlenebilse böylesi bir yarayla!

Ya da özsularınız sızsa içime, bu cam kapsülde,
Cansızlaştırarak ve dindirerek.

Fakat renksiz. Renksiz.

[1962]

Sylvia Plath

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy


Sunset Poppies by James Shepherd