26 Mayıs 2016 Perşembe

Pablo Neruda / Soneto I

SONETO I

Matilde, nombre de planta o piedra o vino,
de lo que nace de la tierra y dura,
palabra en cuyo crecimiento amanece,
en cuyo estío estalla la luz de los limones.

En ese nombre corren navíos de madera
rodeados por enjambres de fuego azul marino,
y esas letras son el agua de un río
que desemboca en mi corazón calcinado.

Oh nombre descubierto bajo una enredadera
como la puerta de un túnel desconocido
que comunica con la fragancia del mundo!

Oh invádeme con tu boca abrasadora,
indágame, si quieres, con tus ojos nocturnos,
pero en tu nombre déjame navegar y dormir.

Pablo Neruda - (Cien sonetos de amor, 1959)





SONNET I

Matilde: the ñame of a plant, or a rock, or a wine,
of things that begin in the earth, and last:
word in whose growth the dawn first opens,
in whose summer the light of the lemons bursts.

Wooden ships sail through that ñame,
and the fire-blue waves surround them:
its letters are the waters of a river
that pours through my parched heart.

O ñame that lies uncovered among tangling vines
like the door to a secret tunnel
toward the fragrance of the world!

Invade me with your hot mouth; interrógate me
with your night-eyes, if you want—only let me
steer like a ship through your name; let me rest there.

Pablo Neruda - (100 Love Sonnets, 1959)

Translated by Stephen Tapscott





SONNET I

Matilde, name of a plant or stone or wine,
of what is born of earth and lasts,
word, which in growing, dawns,
in whose summer the light of the lemon bursts.

In that name wooden ships sail
surrounded by hives of deep blue fire,
and those letters are the water of a river,
that empties out onto my parched heart.

Oh name discovered under a climbing vine,
like the door of an unknown tunnel
that leads to the fragrance of the world!

Oh invade me with your scalding mouth,
search me if you like, with your nocturnal eyes,
but allow me to sail and sleep upon your name.

Pablo Neruda - (100 Love Sonnets, 1959)

Translated by Gustavo Escobedo





SONETTO I

Matilde, nome dell'impianto o di pietra o di vino,
Ciò che nasce dalla terra e duro,
Word in cui albe di crescita,
In quali estate luce rompe limoni.

In nome navi Timber Run
Circondato da sciami di marina del fuoco,
E quelle lettere sono l'acqua di un fiume
Calcinato che scorre nel mio cuore.

Oh scoperto sotto un nome di vite
Quando la porta di un tunnel sconosciuta
Comunicare con la fragranza del mondo!

Oh invádeme tua bocca brucia,
Indágame, se vuoi, con gli occhi notturni,
Ma permettetemi di navigare il tuo nome e dormire.

Pablo Neruda - (Cento Sonetti D'amore, 1959)





SONNET I

Mathilde, nom de plante ou de pierre ou de vin,
nom de ce qui est né de la terre, et qui dure,
la croissance d'un mot a fait lever le jour,
dans l'été de ton nom éclatent les citrons.

Sur ce nom vont courant les navires de bois
entourés par l'essaim bleu marine du feu,
les lettres de ton nom sont l'eau d'une rivière
qui viendrait se jetter en mon coeur calciné.

Oh ce nom découvert sous un volubilis,
nom semblable à l'entrée d'un tunnel inconnu
qui communique avec tous les parfums du monde !

Oh-envahis moi de ta bouche qui me brûle,
cherche en moi, si tu veux, de tes yeux de nuit, mais
laisse-moi naviguer et dormir sur ton nom.

Pablo Neruda - (La centaine d'amour, 1959)





SONE I

Matilde, bitki ismi, taş ya da şarap,
doğarsın topraktan ve yaşarsın daima,
sözcük aydınlatır günü yaratısında,
patlar limonların ışığı yazında.

Arı sürüsünün mavisiyle, deniz ateşiyle
çevrilmiş ahşap tekneler yüzer bu adda,
ve kömürleşmiş yüreğime dökülen
bu harfler ırmak suyundan.

Ey bir boru çiçeği altında bulunmuş isim
dünya kokularının iletişiminde
bilinmedik bir tünelin girişi gibisin.

Ah alazlanan ağzınla işle içime,
istersen incele beni gece karası gözlerinle,
yeter ki yelken açıp uyuyayım isminde.

Pablo Neruda - (100 Aşk Sonesi’nden, 1959)

Çeviren: İsmail Haydar Aksoy





SONE I

Matilde, çimen, taş, şarap hangisi senin adın
Adısın hem topraktan doğup sonsuza kalanın,
öyle bir sözcük ki söktürür şafağı büyümesiyle
çakar limon ışıkları onun yaz demlerinde.

Akıp gider bu adın üstünde
ateşin deniz mavisi arılarıyla sarılmış tahta gemiler;
bir ırmağın suyudur ki o harfler
kireçlenmiş yüreğimde yüzerler.

Ah, nice yollardan sonra bulunmuş ad,
gizli bir tünelin kapısı sarmaşıklar altında,
dertleşir dünyanın mis kokusuyla!

Ah, sar beni tutuşmuş ağzınla,
yokla istersen geceden gözlerinle,
ama bırak yüzeyim ve uyuyayım adının üstünde.

Pablo Neruda - (100 Aşk Sonesi’nden, 1959)

Çeviri: Adnan Özer


Matilde Urrutia and Pablo Neruda

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder