7 Ekim 2015 Çarşamba

Mario Benedetti / No te salves

NO TE SALVES

No te quedes inmóvil
al borde del camino
no congeles el júbilo
no quieras con desgana
no te salves ahora
ni nunca
no te salves
no te llenes de calma
no reserves del mundo
sólo un rincón tranquilo
no dejes caer los párpados
pesados como juicios
no te quedes sin labios
no te duermas sin sueño
no te pienses sin sangre
no te juzgues sin tiempo

pero si
pese a todo
no puedes evitarlo
y congelas el júbilo
y quieres con desgana
y te salvas ahora
y te llenas de calma
y reservas del mundo
sólo un rincón tranquilo
y dejas caer los párpados
pesados como juicios
y te secas sin labios
y te duermes sin sueño
y te piensas sin sangre
y te juzgas sin tiempo
y te quedas inmóvil
al borde del camino
y te salvas
entonces
no te quedes conmigo.

Mario Benedetti





DON'T SAVE YOURSELF

Don’t remain immobile
At the edge of the road
Don’t freeze the joy
Don’t love with reluctance
Don’t save yourself now
or ever
Don’t save yourself
Don’t fill with calm
Don’t reserve in the world
Only a secure place
Don’t let your eyelids fall
Heavily as judgments
Don’t speak without lips
Don’t sleep without sleepiness
Don’t imagine yourself without blood
Don’t judge yourself without time.

But if
in spite of everything
You can’t help it,
And you freeze the joy,
And you love with reluctance,
And you save yourself now,
And you fill with calm
And you reserve in the world
Only a calm place,
And you let fall your eyelids
Heavily as judgments,
And you speak without lips,
And you sleep without sleepiness,
And you imagine yourself without blood,
And you judge yourself without time,
And you remain immobile
At the edge of the road,
And you save yourself,
Then...
Don’t stay with me.

Mario Benedetti





KURTARMA KENDİNİ

Kendini kurtarma,
Kımıldanmadan durma
Kenarında yolun,
Sevinçle donma,
İsteksizlikle sevme,
Kurtarma kendini şimdi
Ya da hiç,
Kendini kurtarma,
Sükunetle dolma,
Yer ayırma tümünde dünyanın
Sakin bir yerde yalnız,
Düşürme kapaklarını
Duruşmalar gibi ağır,
Dudaklarsız konuşma,
Uykusuz uyuyakalma,
Sanma kendini kansız,
Yargılama kendini zamansız.

Fakat gene herşeye rağmen
Ondan kaçınamazsın
Ve sevinçle donarsın,
Ve isteksizlikle seversin
Ve şimdi kendini kurtarırsın,
Ve sükunetle dolusun,
Ve tümünde yer ayırırsın dünyanın
Sakin bir yer diye yalnız,
Ve bırakırsın düşsün kapakların,
Duruşmalar kadar ağır,
Ve dudaklarsız konuşursun,
Ve uykusuz uyuklarsın,
Ve kendini kansız sanarsın,
Ve kendini zamansız yargılarsın,
Ve kımıldamazsın
Kenarında yolun,
O halde
Benimle kalamazsın.

Mario Benedetti

Çeviri: Vehbi Taşar


Photo by Benita Heldmann

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder