6 Mart 2014 Perşembe

Sylvia Plath - (The Bell Jar)

"How did I know that someday — at college, in Europe, somewhere, anywhere — the bell jar, with its stifling distortions, wouldn’t descend again? To the person in the bell jar, blank and stopped as a dead baby, the world itself is a bad dream."

Sylvia Plath - (The Bell Jar)





"¿Cómo podría yo saber si algún día en la universidad, en Europa, en algún lugar, en cualquier lugar, la campana de cristal con sus asfixiantes distorsiones, no volvería a descender? Para la persona encerrada en la campana de cristal, vacía y detenida como un bebé muerto, el mundo mismo es la pesadilla."

Sylvia Plath - (La campana de cristal)





"Come facevo a sapere se un giorno o l'altro - al college, in Europa o in qualche altro luogo, in qualsiasi luogo - la campana di vetro, con le sue distorsioni opprimenti, non sarebbe discesa di nuovo sopra di me? Per la persona che è sotto la campana di vetro, vuota, e che è bloccata là dentro come un bimbo morto, il mondo è in sé un brutto sogno."

Sylvia Plath - (La Campana di Vetro)





"Bir gün bir yerde, okulda, Avrupa'da, herhangi bir yerde, o boğucu çarpıtmalarıyla sırça fanusun yeniden üzerime inmeyeceğini nasıl bilebilirdim? O sırça fanus ki, içinde ölü bir kelebek gibi tıkanıp kalmış biri için dünyanın kendisi kötü bir düştür."

Sylvia Plath - (Sırça Fanus)


Solitudine...




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder